Chłodnictwo od mnóstwa lat znajduje zastosowanie w toku utrwalania i gromadzenia żywności pochodzenia dozwierzęcego, w szczególności mięsa. To jest metoda powszechna i naprawdę szanowana, oraz konieczna.
Od wychładzania mięsa zależy bowiem jego gatunkowość oraz jakość mięsnych towarów oraz możliwość długiego gromadzenia. Cel wychładzania elementów zwierzęcia po uboju to zwłaszcza jego zabezpieczenie przed psuciem się. Chłodnie i niziutkie temperatury w nich panujące zwalniają szybkość przebiegu procesów biochemicznych, zatem zapobiegają psuciu się mięcha i tłuszczów, oraz niszczą drobnoustroje i hamują tych wyżej wymienionych rozwój oraz gwarantują odpowiedni bieg cyklu dojrzewania tkanki mięśniowej.
Zaraz po uboju mięsko jest wychładzane z pomocą trzech używanych metod:
Konieczność natychmiastowego wychładzania tuszy po uboju wynika z faktu, iż mięsko jest wtedy idealnym środowiskiem dla rozwoju drobnoustrojów, czemu sprzyja m.in. ciepło mięsa.
W trakcie chłodzenia w mięsie zachodzą zmiany konsystencji, smaku, zapachu, barwy oraz ubytki masy, które wywołane są wyparowaniem części wody. Mięcho po schłodzeniu ciemnieje, jest wybitniej elastyczne i jędrne.
Czas i szybkość cyklu wychładzania zależy od paru czynników. W zależności od masy, pojemności cieplnej i temperatury mięsa po uboju, rozmiarów i profilu tusz, cechy cieplnych tkanek i środowiska oraz sposobu rozmieszczenia tusz będzie przebiegał tok schładzani. Żeby tok taki przebiegał poprawnie, znaczące są odpowiednie urządzenia chłodnicze i chłodnie. Na dzień obecny firmy mięsne znacznie bardziej wolą montaż tuneli dedykowanych do schładzania mięcha.
Bezustannie najpopularniej występujące są 3 typy chłodni: